Dit proefschrift onderzoekt of de lange balansen van Nederlandse huishoudens – gekenmerkt door hoge hypotheekschulden en omvangrijke maar illiquide pensioenvermogens – structureel kunnen worden verkort door een meer geïntegreerde benadering van pensioensparen en eigenwoningbezit. Gepositioneerd op het snijvlak van pensioenrecht, belastingrecht en woningrecht, staat in dit onderzoek de volgende vraag centraal: Is het mogelijk om de lange balansen van Nederlandse huishoudens te verkorten door pensioensparen en eigenwoningbezit te combineren, met behoud van pensioenadequaatheid en betaalbaarheid van wonen? Zo ja, hoe zou een dergelijk stelsel eruit kunnen zien?