Er wordt vaak beweerd dat langetermijnbeleggers, zoals pensioenfondsen en verzekeraars, een substantieel deel van hun vermogen zouden moeten beleggen in illiquide activa. Beleggen in illiquide activa levert een liquiditeitspremie op. Maar beleggen in illiquide activa brengt ook liquiditeitsrisico’s met zich mee. De vraag is in hoeverre deze liquiditeitsrisico’s van belang zijn voor de langetermijnbelegger. In dit paper bespreekt Joost Driessen (TiU) de verschillende aspecten van zowel liquiditeitspremies als liquiditeitsrisico’s voor langetermijnbeleggers en geven aan hoe de afruil tussen liquiditeitsrendement en liquiditeitsrisico op een verantwoorde wijze kan worden gemaakt.