Werkgroep Robuustheid en doorsneesystematiek

Op 15 maart werd er een werkgroepbijeenkomst georganiseerd bij het Centraal Planbureau in Den Haag University over bovenstaand onderwerp. Tijdens deze bijeenkomst zijn twee papers in wording gepresenteerd. Zie hieronder meer informatie over deze papers.

Pensioenopbouw bij doorsnee-opbouw of degressieve opbouw
Marcel Lever, Sander Muns (beiden CPB)
Dit paper analyseert het verloop van de premie en van de pensioenopbouw gedurende de levensloop en het pensioenresultaat bij overstap van doorsneeopbouw naar degressieve opbouw. De analyse maakt gebruik van gegevens over inkomens en arbeidsdeelname van 100.000 individuen gedurende de levensloop. Uit de analyse blijkt dat bij degressieve opbouw de premie veelal toeneemt gedurende de levensloop, zowel in euro als in procenten van het brutoloon, als gevolg van de stijging van het pensioengevende loon gedurende de levensloop. De pensioenopbouw bij degressieve opbouw blijft redelijk goed gespreid over de levensloop. De pensioenopbouw bij degressieve opbouw ligt in de overgrote meerderheid van de gevallen tussen 90% en 110% van die bij doorsnee-opbouw.

Robuustheid in ALM
Ferenc Horvath, Frank de Jong, Bas Werker (TiU)
In dit paper geven de auteurs een overzicht van de literatuur met betrekking tot robuuste modellen, met een nadruk op de asset-liability management van pensioenfondsen. Het meenemen van onzekerheid in de beleggingsbeslissingen leidt tot een voorzichtiger beleid en een kleinere allocatie in riskante beleggingen. Recent onderzoek heeft laten zien dat robuuste beleggers betere out-of-sample resultaten, in termen van de Sharpe ratio, behalen dan niet-robuuste beleggers. Robuuste beslissingen leiden ook tot hogere waarderingen van toekomstige verplichtingen. In een ALM context hangt het totale effect af van de onzekerheid over zowel beleggingen als verplichtingen, en van de markten waartoe het pensioenfonds toegang heeft.