Dit project richt zich op de belangrijkste contexten van de verlenging van het arbeidsleven: de organisatorische context, de context van het paar en de veranderende pensioencontext (WTP). Huishoudens en organisaties kunnen een late loopbaan stimuleren, wat leidt tot een latere pensioenleeftijd, maar ze kunnen ook de uittreding uit de beroepsbevolking stimuleren, waardoor de pensioenleeftijd daalt. In dit project stellen we eerst dat om het potentieel van de vergrijzende beroepsbevolking te begrijpen, het nodig is om oudere volwassenen te koppelen aan hun organisatorische omgeving. Beslissingen van werkgevers, HR-systemen, sociaal-culturele normen, organisatieklimaat en werkomstandigheden – al deze en andere organisatorische elementen kunnen de kansen van oudere werknemers om betrokken en gemotiveerd te blijven en langer te kunnen werken helpen of belemmeren.

De tweede sociale context van het pensioenproces komt voort uit besluitvormingsprocessen bij oudere echtparen en uit de middelen en beperkingen van het huishouden. Hoe beïnvloeden echtgenoten elkaars pensioenbeslissingen, in hoeverre passen mensen zich aan de pensioenkeuzes van hun partner aan, en hoe vergemakkelijken of belemmeren de middelen en beperkingen van het huishouden de pensionering? Deze twee krachten werken in een veranderende institutionele context. De huidige pensioenhervorming kan pensioenen onzekerder maken, wat van invloed kan zijn op beslissingen om met pensioen te gaan, bijvoorbeeld door werken na pensionering te stimuleren. Bovendien kan het vertrouwen in pensioenaanbieders van invloed zijn op het gebruik van keuzeopties wanneer mensen met pensioen gaan. Opties zoals hoog/laag-arrangementen kunnen de synchronisatie van pensionering tussen paren vergemakkelijken, maar het gebruik van deze optie kan ook voortkomen uit een laag niveau van vertrouwen in iemands pensioenaanbieder. Het project zal gegevens over 4.000 oudere werknemers en hun echtgenoten in de periode 2015-2023 analyseren uit panelonderzoek.