Werkgroep Risico en onzekerheid in CDC en DC contracten

Robin Zeeman, Joeri Potters, Bart Oldenkamp (allen Cardano), Bas Werker, Frank de Jong (Beiden Tilburg Uni)
Generatie-effecten van onjuiste parameterinschattingen

In het nieuwe Nederlandse pensioencontract zal de keuze van de discontocurve van grote invloed zijn op de verdeling van het pensioenvermogen. De discontocurve bepaalt enerzijds de interpretative van ‘pensioenrechten’en zorgt anderzijds voor een ex-ante vastgelegde risicoverdeling. De gewenste eigenschappen van deze risicoverdeling zullen in veel gevallen afhangen van een correcte parameterinschatting. Voor het zogenaamde zacht reele contract zijn de relevante parameters de verwachting van de lange termijn rente, de risicopremie op de speculatieve portefeuille, de verwachte inflatie en een eventuele inflatierisicopremie.

In dit paper worden de generatieeffecten van mogelijke onjuiste inschattingen van bovengenoemde parameters berekend. De auteurs zullen voor statistisch niet te verwerpen afwijkingen van deze parameters nagaan welke transfers plaatsvinden tussen de verschillende leeftijdscohorten. Uiteraard wordt ook gekeken naar een paar gestileerde pensioenfondsen met bijbehorende populaties.

Juan Carlos Rodriguez (Tilburg Uni), Roderick Molenaar en Thijs Markwat (beiden Robeco)
Het aankopen van een annuiteit: nu of uitstellen? De invloed van de rentestand

Een belangrijk onderwerp binnen individuele DC contracten is de vraag of participanten bij pensionering geheel of gedeeltelijk dienen te annuitiseren. Wachten kan optimal zijn indien de rente erg laag is, dat wil zeggen, onder het lange termijn gemiddelde. In dit paper onderzoeken de auteurs of het uitstellen van de aanschaf van een annuitieit optimaal kan zijn. Feitelijk betekent wachten het gokken op een rentestijging waardoor de annuiteit goedkoper wordt. De kosten van deze gok worden gevormd door het verlies van de ‘mortality credit’. In een eenvoudig model met risico-neutrale agenten vinden de auteurs dat wachten verstandig is zolang de verwachte rentestijging groter is dan het kwadraat van de sterfte rate. Dit is een relatief milde conditie waaraan vaak voldaan is. Met risico-aversie is de optie om te wachten nog steeds waardevol, maar deze waarde dealt met leeftijd en risico-aversie.