Werkgroep Waardering van pensioencontracten

Economische waardering

Ramon van den Akker (TiU), Antoon Pelsser(UM) en Ahmad Salahnejhad (UM)
Boender e.a. (2013) bepleiten het op economische wijze waarderen van pensioenaanspraken. Het gaat bij de economische waardering niet alleen om de marktconsistente waardering van onvoorwaardelijke aanspraken (de zogenaamde juridische waardering) maar om de waarde van de aan de aanspraak verbonden rechten op toekomstige (eventueel voorwaardelijke) op- en afslagen (zie ook box over waardering van pensioenaanspraken in dat paper). Dit impliceert bijvoorbeeld dat ook de rechten op voorwaardelijke toeslagen worden gewaardeerd die deelnemers ontlenen aan de verdelingsregels van collectieve buffers. Ook worden het risico dat deelnemers lopen op het verlagen van hun nominale aanspraken gewaardeerd.

Concreet gaat het paper in op de volgende vragen:

• Hoe kan de economische waardering worden geïmplementeerd (bijvoorbeeld als er sprake is van heterogeniteit in langleven risico en als er sprake is van niet-verhandelbare risicofactoren in het contract (zoals (loon)inflatie en langlevenrisico)?
• Welke model veronderstellingen zijn nodig? Hoe robuust zijn de resultaten voor deze veronderstellingen?
• Onder welke voorwaarden op het contract kan de economische waardering plaatsvinden met een minimum aan model veronderstellingen?

The ultimate forward rate: time for a step backwards?

Michel Vellekoop (UvA)
Bij het waarderen van hun langlopende verplichtingen worden pensioenfondsen en verzekeraars gedwongen om een inschatting te maken van rentestanden die niet meer op een betrouwbare manier uit marktdata te bepalen zijn. Het daaruit voortvloeiende inter- en extrapolatieprobleem van de rentetermijnstructuur kan op verschillende manieren aangepakt worden. De huidige voorstellen voor de nieuwe Europese regelgeving voor verzekeraars, Solvency II, gaat uit van een methodiek die gebaseerd is op een zogenaamde “ultimate forward rate” en die aanpak is in enigszins gewijzigde vorm overgenomen in de voorstellen voor het nieuwe Financiële Toetsingskader.

In dit paper worden voor- en nadelen besproken van deze en andere methoden om de rente termijnstructuur te extrapoleren. We benadrukken daarbij zowel de fundamentele aannamen die aan de verschillende keuzes ten grondslag liggen als de praktische aspecten en de mogelijke gevolgen voor de pensioen- en verzekeringspraktijk.

Scenario analysis of new FTK

Bertrand Melenberg, Hans Schumacher en Lei Shu (allen TiU)
The Dutch government has recently proposed a revision of the existing regulatory framework for funded pension schemes. The proposal, commonly known as `nFTK’ (New Financial Assessment Framework), aims to resolve a number of weaknesses in the existing rules, which became apparent in the wake of the financial crisis. We investigate the effects of the new system in a simulation study on a fifty-year horizon. We focus on economic scenarios, leaving possible consequences of unanticipated changes in mortality aside. We work with a stylized pension fund that has the same demographic structure as the Dutch population. The fund follows a fixed-mix investment policy and keeps contributions constant except when reductions are permitted by the nFTK rules. Economic scenarios are generated by a VAR model. We find that average funding ratios are high, but fully wage-indexed pensions are achieved only in about 60% of the scenarios. In bad scenarios, replacement ratios can go down to even lower than 40%.