Toenemende levensverwachting & de gevolgen voor nabestaanden

Neemt de door individuen ervaren levensverwachting in dezelfde mate toe als de actuariële levensverwachting?
Dorly Deeg, Maaike van der Noordt, Noëlle Sant, Henrike Galenkamp, Fanny Janssen en Martijn Huisman

Abstract:
De beslissing van individuen om met pensioen te gaan hangt onder meer af van hoe lang zij nog denken te leven, d.w.z. van hun subjectieve levensverwachting. Door de toename van de actuariële levensverwachting neemt de overheid maatregelen om langer doorwerken te bevorderen. Als de subjectieve levensverwachting gelijke tred houdt met de actuariële levensverwachting, zullen individuen makkelijker besluiten later met pensioen te gaan. Maar als de subjectieve levensverwachting achterblijft, zullen maatregelen om langer doorwerken te stimuleren als onrechtvaardig worden ervaren, en kunnen zij minder effect hebben dan verwacht. Dit onderzoek vergelijkt de trend in de subjectieve levensverwachting met de ontwikkeling in de actuariële levensverwachting over de periode 1999-2012.

Uitwerking nabestaanden- en arbeidsongeschiktheidspensioen
Michel Vellekoop, Jan de Kort en Theo Nijman

Abstract:
In het pensioendebat dat momenteel gevoerd wordt binnen de SER wordt de nadruk gelegd op het ouderdomspensioen. In de praktijk wordt dat vaak aangeboden in combinatie met een nabestaandenpensioen en / of arbeidsongeschiktheidsverzekering. Nu de contouren van een nieuw pensioencontract zichtbaar worden dringt de vraag zich op welke gevolgen de veranderingen in het ouderdomspensioen hebben voor deze gerelateerde regelingen, en of ook daar aanpassingen nodig zijn. In dit project zullen voor een aantal van zulke mogelijke aanpassingen diverse scenario’s doorgerekend worden, zodat de haalbaarheid en wenselijkheid van de geschetste alternatieven beter beoordeeld kunnen worden.

Naar een betere voorspelling van individuele levensduur
Dorly Deeg, Maaike van der Noordt, Emiel Hoogendijk

Abstract:
De mogelijke individualisering van het lang-levenrisico vereist dat individuen zicht hebben op hun eigen levensverwachting. Decennialang onderzoek naar individuele predictoren van langlevendheid wijst uit dat individuele verschillen in langlevendheid maar zeer matig kunnen worden verklaard. Bovendien kan de samenhang tussen specifieke predictoren en langlevendheid over de tijd veranderen, en kunnen nieuwe inzichten leiden tot betere predictoren, bijvoorbeeld biologische. Naast individuele factoren spelen ook maatschappelijke factoren een rol – met name veranderingen in de gezondheidszorg. Dit onderzoek richt zich op de voorspellende waarden van individuele- en maatschappelijke factoren voor de individuele levensverwachting en op veranderingen in die voorspellende waarden over 25 jaar, met speciale aandacht voor biologische factoren.