Veel huishoudens beginnen laat met pensioensparen, beleggen relatief weinig van hun vermogen in risicodragende activa en kiezen bij pensionering slechts beperkt voor annuïtering. Deze patronen wijken sterk af van de voorspellingen van klassieke rationele levenscyclusmodellen en vormen daarmee drie hardnekkige pensioenpuzzels.In dit onderzoek worden deze keuzes opnieuw geanalyseerd, uitgaande van een ander gedragsmodel: probability weighting (kansenwegen), een kernonderdeel van de cumulatieve prospecttheorie. Binnen de financieel-economische literatuur blijkt dit gedragsmodel bijzonder succesvol in het verklaren van feitelijk menselijk gedrag. In dit onderzoek analyseer ik of probability weighting kan fungeren als unificerend mechanisme achter de drie hierboven beschreven empirische afwijkingen.